Kwisvraagje

Beste vrienden,

Naar aanleiding van de zoektocht tijdens de teamdag van de bib, vroeg mijn “diensthoofd” Inge mij eens een vraagje op te nemen in de aard van de Slimste Mens. Omdat ik wist dat deze spinsels ruim verspreid zijn in 2Bergen besloot ik een vraagje te stellen over deze blog en vroeg ik naar de meest gebruikte tags. Zo kreeg ik zelf ook een idee van mijn belangrijkste onderwerpen. Ik moet zeggen dat het resultaat mij enigszins verraste maar geenszins teleurstelde. Ik wil er even bij stilstaan.

Dit was het resultaat:

  • Op 4: Parkinson (9 berichten)
  • Op 3: Informatievaardigheden (10 berichten)
  • Op 2: Collega’s (12 berichten)
  • Op 1: toekomst (14 berichten)

Parkinson

Dat hij er zou tussen staan was voorspelbaar. Het verbaasde mij nog dat hij niet hoger stond want hij heeft toch het laatste jaar van mijn leven tot nu toe bepaald, en hoe het op 26 februari ook afloopt, hij zal ook nog een groot deel van mijn toekomst bepalen.

Door mijn contacten met de Vlaamse Parkinsonliga en het werk voor het VPL-magazine krijgt Parkinson zelfs een positieve kant en kan ik ook iets constructiefs doen met deze destructieve aanwezigheid. Je gaat mij niet horen zeggen dat dit de zin van Parkinson is. Parklnson krijgen heeft geen zin. Dat is gewoon zinloos. Ik kan als mens wel zin geven aan mijn leven met Parkinson en dat wil ik zeker nog proberen te doen.

De kans is dan ook groot dat Parkinson nog gaat stijgen in deze bloghitparade, want mijn activiteiten voor de Parkinsonliga en mijn blogactiviteiten zullen zeker door elkaar lopen. Ik zal oudere stukken voor de blog lichtjes aangepast in het VPL-magazine laten verschijnen en omgekeerd.

Informatievaardigheden

Ook deze tag kan mag voor wie mij een beetje kent, geen verrassing zijn. Dit onderwerp houdt mij bezig vanaf het begin van mijn professionele loopbaan. Bewijs hiervan kan nog teruggevonden worden in de archieven van 2Bergen. Het verhaal van mijn leven met Informatievaardigheden kan je in een ouder spinsel lezen.

Ik ben begonnen met studenten farmacie proberen informatievaardig te maken, dat ben ik blijven doen tot een paar jaar geleden. Ondertussen waren en studenten van andere richtingen binnen de Groep Biomedische Wetenschappen bijgekomen en in de toekomst hoop ik ook Parkinsonpatiënten informatievaardigheden te kunnen bijbrengen. Dat zal immers de rode draad worden in mijn activiteiten voor de Vlaamse Parkinsonliga: kritisch toekijken op de wetenschappelijke informatiewaarde van wat er in het VPL-magazine verschijnt en de lezers van het magazine tonen hoe ze die houding van kritisch denken kunnen toepassen op de informatie die zij nodig hebben om hun situatie te verbeteren.

Je kan gerust stellen dat ik mijn ideaal dat ik altijd in de bibliotheek heb nagestreefd in een andere context zal blijven nastreven in mijn “nieuw leven” naast en/of na de bibliotheek. Ik ben dan ook zeer gelukkig dat ik met Lut Moereels binnen de Vlaamse Parkinsonliga iemand gevonden heb die voor dit onderwerp openstaat. Zo kan ik mijn kennis en ervaring in informatievaardigheden en mijn overtuiging in het belang van ervan gebruiken ten dienste van mijn lotgenoten. Dit is voor mij een manier van zin geven aan mijn leven met Parkinson.

Collega’s

Op 2 staat enigszins verrassend maar volledig terecht de tag “collega’s”. In feite is dat zeer logisch, hun omgang met mijn situatie was de aanleiding tot het starten met deze blog. Aanvankelijk probeerde ik de vele blijken van sympathie en medeleven elk apart te beantwoorden maar dat bleek snel niet vol te houden en zo werden de mails nieuwsbrieven verstuurd naar alle medewerkers van 2Bergen. Toen ik dan de suggestie kreeg mijn schrijfsels in boekvorm uit te geven, koos ik voor de gulden middenweg en werden mijn schrijfsels spinsels. De spinsels zijn ondertussen een begrip geworden binnen 2Bergen (en ver daarbuiten) en daar ben ik zeer blij om. Niet dat ik absoluut populair wil zijn maar dat toont wel aan dat ik met mijn spinsels de mensen bereik voor wie ze bedoeld zijn. Andere lezers zijn even hartelijk welkom maar ik beschouw deze spinsels nog altijd als een eresaluut aan de meest fantastische groep collega’s die ik me kan wensen.

Als ik nu over collega’s spreek, denk ik automatisch aan 2Bergen. Dat is ooit anders geweest. “Collega” was voor mij een tijdlang een vaag begrip. Op de werkplek had ik geen collega, ik had collega’s die in een andere bibliotheek werkten en ik had “collega’s” van de faculteit, die niet in de bibliotheek werkten. Ik had natuurlijk ook nog mijn collega’s, gidsen van de Koninklijke Leuvense Gidsenbond. Maar ik kreeg pas echte collega’s in 2005 wanneer ik van het Instituut voor Farmaceutische Wetenschappen naar de Biomedische Bibliotheek verhuisde. Ik kreeg er in één klap een vijftiental collega’s bij.

Ook al deden in de Biomedische Bibliotheek doemscenario’s de ronde die het einde van de bibliotheek voorspelden, kregen we er in 2012 nog eens een twintigtal collega’s bij. De eerste contacten waren schuchter maar onder de gedreven leiding van ons “Hoofd” en mede dankzij de inzet van onze twee teamleiders werden we echte collega’s.

Toen P echt toesloeg, heb ik echt ondervonden wat het betekent goede collega’s te hebben. De warme reacties die ik mocht ontvangen van ALLE collega’s van de twee vestigingen waren hartverwarmend en bij elk bezoek aan Arenberg of Gasthuisberg krijg ik de indruk er nog altijd bij te horen. Daarom gebruik ik de benaming collega voortaan als een eretitel die ik voorbehoud aan de 36 fantastische  mensen van 2Bergen.

Beste vrienden, collega’s, wat jullie voor mij betekenen is niet onder woorden te brengen. Ik wil hierbij alleen nog eens oproepen dezelfde liefde te delen met de andere collega’s die het voor korte of langere tijd moeilijk hebben. Je moet niet vrezen dat je zonder liefde zult vallen want liefde is als informatie: het vermenigvuldigt zich als je het deelt.

Toekomst

Ook de nummer één had ik niet verwacht. Bij nader toezien heeft dit te maken met de vele gezichten die deze kan hebben. Een aantal spinsels met de tag “toekomst” gaan over concrete plannen voor of na D-day (26 februari), anderen gaan over het filosofische begrip toekomst en natuurlijk gaan er een aantal over die ene dag die nu wel snel dichtbij komt.

Mij wordt wel eens gevraagd of ik naar die dag uitkijk en hoe ik dat dan doe. Eerlijk gezegd vind ik het zeer moeilijk daarop een pasklaar antwoord te geven. Telkens ik erover nadenk flitst er een maalstroom van vragen, ideeën, twijfels, stemmingen, bedenkingen, … door mijn hoofd, dat sowieso al moeite heeft om meerdere signalen tegelijkertijd te verwerken. Niet voor niets begint de titel van een wetenschappelijk artikel over Parkinson met de veelzeggende woorden: “From symphony to cacophony” (zoek maar op in PubMed). Ik probeer nog altijd de kakofonie in mijn hoofd te verwerken tot een symfonie: een hele uitdaging voor een Parkinsonpatiënt. Als ik daarin slaag, wordt dat waarschijnlijk mijn laatste spinsel voor de Dag van …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s