Gezond vertrouwen, blind wantrouwen

Beste blogvrienden,

Ik heb jullie geduld op de proef gesteld maar daar zijn goede redenen voor. Ik kom er nog wel op terug. Ondertussen ben ik weer thuisgekomen in mijn Leuven en daar voel ik me fantastisch bij.

Een aantal gebeurtenissen van de laatste maanden hebben volgens mij veel te maken met vertrouwen en wantrouwen. Die zijn dan ook de aanleiding tot dit spinsel.

Mij is al opgevallen dat er doorgaans gewaarschuwd wordt tegen “blind vertrouwen” en dat een “gezond wantrouwen” wordt aanbevolen. Ik zou deze adviezen willen omdraaien en durven pleiten voor een gezond vertrouwen en willen waarschuwen tegen blind wantrouwen.

Eerst enkele illustraties uit het leven gegrepen. De betrokkenen moeten mij vergeven dat ik hun meningen gebruik. Ik weet dat ze de allerbeste bedoelingen hebben maar te veel goede raad kan betuttelend worden.

Eerste voorbeeld: het “intakegesprek” in Dijlehof. Op het einde van het gesprek vraagt mijn broer – met de allerbeste bedoeling – of ik, indien het toch niet zou lukken zelfstandig te wonen, ook later nog terecht zou kunnen in Dijlehof. Waarom moet er hier vanuit gegaan worden dat ik zou mislukken. Ik weet dat ik kan mislukken maar ik ben ervan overtuigd dat de kans dat ik slaag veel groter is dan de kans dat ik misluk. Ik heb me ook al afgevraagd of hij al op een wachtlijst voor een revalidatiecentrum staat want als amateur-motorrijder is zijn leven ook niet zonder risico’s.

Voorbeeld twee: wanneer ik mijn broers en zussen bekend maak dat ik waarschijnlijk niet meer officieel zal gaan werken en zal kiezen voor vrijwilligerswerk, vind mijn schoonbroer het nodig mij te waarschuwen tegen mijn “bazen”, dat ze van mijn positie zouden kunnen misbruik maken. Wanneer ik hem uitdrukkelijk zeg dat die kans niet zo goed als maar volledig nihil is, is zijn reactie: “uw huidige bazen zijn misschien wel te vertrouwen maar wat als er nieuwe bazen komen.” Nu vraag ik me af of hij bij het uitoefenen van zijn huidig werk er ook rekening mee houdt dat zijn volgende baas ook wel eens een schurk kan zijn.

Beide gevallen tonen volgens mij een – ik herhaal – goed bedoeld wantrouwen dat volledig misplaatst is. In beide gevallen zijn er veel meer redenen om vertrouwen te hebben in mij en in de mensen rondom mij dan redenen om dit niet te doen. Natuurlijk bestaat in beide gevallen ook de kans dat er iets misgaat. Maar de kans bestaat ook – nee, dit is een absolute zekerheid – dat ik sterf, of zoals onze vader het zo plastisch uitdrukte: bij elk geboortekaartje hoort ook een sterfkaartje, alleen de datum moet nog ingevuld worden. Ik ga daarom niet laten van te leven. En leven is risico’s nemen. Ik zal waarschijnlijk af en toe ontgoocheld worden maar dat weegt niet op tegen de kansen die ik ook zal krijgen om zelfstandig te leven, om te zijn wie ik ben en om het leven te leiden waar ik me bij goed voel. Zonder vertrouwen zal ik enkele keren minder ontgoocheld zijn maar mis ik ongetwijfeld ook oneindig veel meer kansen te genieten van de goedheid van de medemens.

Want daar gaat het in feite om: vertrouwen en wantrouwen hangen onlosmakelijk samen met je visie op de mensen rondom jou. Wie vertrouwen heeft, gaat uit van de goedheid van de mens en wie wantrouwt, rekent op de slechtheid van de andere. Ik weet ook wel dat geen enkel mens volledig goed of volledig slecht is. Daarom spreek ik ook van gezond vertrouwen en blind wantrouwen. Gezond vertrouwen betekent voor mij uitgaan van het goede maar rekening houden met het slechte. Wie alleen wantrouwt, gaat uit van het slechte en is al gelukkig eens niet bedrogen te worden terwijl mijn ervaring is dat ik oneindig veel vaker kan rekenen op de andere dan dat ik bedrogen wordt.

Ik wil alle sceptici nog twee wijsheden meegeven die niet van mij komen maar waar ik wel voor meer dan honderd percent achter sta. De eerste is een tekst die jaren in de bureau van onze vader heeft gehangen. Ik heb hem eens cadeau gedaan met Kerstmis. Het is een vrije interpretatie van een bijbelfragment.

Die mij droeg, op adelaarsvleugels
Die mij geworpen hebt in de ruimte
En als ik krijsend viel mij ondervangen
Met uw wieken en weer opgegooid
Totdat ik kon vliegen op eigen kracht …

De tweede komt uit een lied dat ondertussen is uitgegroeid tot een van mijn favoriete liederen, zeker wat de tekst betreft. Dit mogen ze wel spelen op mijn begrafenis.

There’s no place in this world where I’ll belong when I’m gone
And I won’t know the right from the wrong when I’m gone
And you won’t find me singin’ on this song when I’m gone
So I Guess I’ll have to do it while I’m here

(Je kan het volledige lied beluisteren op https://youtu.be/S7Ae2U4S9Po.)

 

Een Reactie op “Gezond vertrouwen, blind wantrouwen

  1. Dag Wim

    Mooie tekst. Kan ik me heel goed in terugvinden.

    Grtz en take care

    Kozzen ivo
    Amareur motorrijder 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s