Open brief aan de directie van het WZC

Beste,

Ik weet niet of je dit echt leest, zoals je zegt, ik merk het wel aan je reactie.

Enkele tips

  1. Spreek echt met de mensen.

Als je zegt met iedereen te spreken, hoe verklaar je dan dat veel gasten je niet eens kennen, dat ze niet eens weten wie je bent?

Als je eerst schrijft het jammer te vinden me niet hebben te kunnen spreken, en ik dan op de opendeurdag meer dan een uur alleen zit terwijl jullie daar rondlopen, dan kan ik alleen maar vaststellen dat jullie een unieke kans gemist hebben.

  1. Respecteer de mensen echt.

Je bent altijd welkom op een volgende quiz of een andere activiteit maar respect is meer dan je aanwezigheid op een quizje.

Ik zal je met een concreet voorbeeld tonen wat het voor mij niet is. Ik pols bij een medewerker van het museum Histaruz naar de mogelijkheden van een bezoek voor de bewoners en gasten van Dijlehof. Toevallig verneem ik dat er bepaalde afspraken zijn gemaakt. Zelf iets voorstellen en dan niet eens betrokken worden bij de voorbereiding: dat noem ik gebrek aan respect.

  1. Doe wat je belooft.

Als je een programma opmaakt, hou je dan daaraan, zeker als je weet dat sommige gasten hun planning afstemmen op basis van jouw programma.

Beloof niet wat je niet kunt uitvoeren. Een quiz organiseren in een ruimte waarin je gasten ontvangt tijdens een opendeurdag is quasi onmogelijk. Plan ook geen activiteiten op momenten dat je weet dat je ze niet kunt waar maken (bv. vergaderingen).

  1. Kom van jullie eilandjes.

Ik zie het woonzorgcentrum als drie eilandjes die amper iets van elkaar afweten: het rusthuis, de assistentiewoningen en het dagcentrum. Gasten van het dagcentrum weten nauwelijks wat er op de andere eilandjes gebeurt. Ze weten ze vaak niet eens liggen. Ook het omgekeerde is het geval. Dat merk ik alvast bij de eerste pogingen om deze grenzen te doorbreken.

Maar ook het personeel praat blijkbaar niet met elkaar. Dat maak ik toch op uit het volgende: als ik in het dagcentrum wijs op een medische fout in het rusthuis, is de reactie van een begeleidster: “Daar hebben wij niets mee te maken.”

  1. Enkele suggesties om grenzen te doorbreken.
    1. Organiseer een opendeurdag voor de bewoners van het rusthuis en de assistentiewoningen en voor de gasten van het dagcentrum.
    2. Zorg voor veel meer grensoverschrijdende animatie. Waarom zou je niet alle activiteiten aan alle bewoners en gasten van alle afdelingen. Bied er eventueel twee tegelijk aan en laat hen kiezen.
      Dat vraagt natuurlijk wel meer overleg tussen de animatieteams en misschien wringt daar wel het schoentje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s