Afscheid van TweeBergen

Het is eindelijk zo ver, ik behoor niet meer tot het personeel van TweeBergen. Vandaag, 9 december 2016 neemt het arbeidscontract, gesloten op 8 april 1987 een einde. Ik heb lang gedacht dat je alleen uit een kliniek gelukkig ontslagen kan worden maar ik moet mijn mening herzien. Het kan raar klinken maar ik ben vandaag gelukkig met dit ontslag en ook al is de procedure allesbehalve eervol – in België moet je werkgever je ontslaan als je niet financieel wil gestraft worden – ik durf zeggen dat ik eervol ontslag neem.

Vooreerst is het een hele eer om met deze groep te hebben mogen samenwerken. Ik krijg tranen in de ogen als ik terugdenk aan de steun die ik van ALLE collega’s van TweeBergen, de twee locaties, gekregen heb in soms moeilijke tijden. Ik zal nooit vergeten hoe ik bij elk bezoek aan Gasthuisberg of Arenberg ontvangen werd alsof ik een van hen was. Het woordje “alsof” is hier slecht gekozen: ik was een van hen. Ik kan daarom alleen maar de oproep van Karen en Sandra bij hun afscheid bijtreden: koester de collegiale sfeer en de vriendschap in jullie groep. Niet alleen nieuwe collega’s genieten daarvan, collega’s met problemen evenzeer. Alstublieft, laat dit niet verloren gaan. Deze ongelooflijke collegialiteit maakt jullie uniek.

(Ondertussen 10 augustus)

Ik neem afscheid met opgeheven hoofd omdat ik durf te zeggen dat ik iets gerealiseerd heb. Ik heb, zoals Bram Vermeulen het zong, een steen verlegd in de rivier. Ik heb mee het begrip “Informatievaardigheden” op de kaart gezet binnen de universiteitsbibliotheek.

De titel van mijn eindwerk voor de bibliotheekschool toen nog in Brussel was “Informatie zoeken in de farmaceutische wetenschappen: een handleiding voor studenten en apothekers.” We spreken van 1988: het pre-Pubmed-tijdperk: medische literatuur opzoeken moest toen nog in de gedrukte versie van de Index Medicus. Om een artikel te vinden over de behandeling van de ziekte van Parkinson moest je eerst je weg vinden in één meter boeken of je moest bij de campusbibliothecaris terecht kunnen voor een online literatuuronderzoek. Dat gebeurde toen nog per telefoon. Hetzelfde gold voor chemische informatie (Chemical Abstracts) en citatieonderzoek (Science Citation Index). Nu heeft de hele universitaire gemeenshap toegang tot Pubmed, (Medline), Embase (Excerpta Medica), STN (Chemical Abstracts), Web of Science (Science Citation Index) en vele andere bibliografische databanken. Door de koppeling met de catalogus en de full-tekst-tijdschriften hoeft een student of onderzoeker niet meer naar de bibliotheek te komen om wetenschappelijke literatuur te vinden. In feite gebruikt hij de bibliotheek met afstandsbediening. Maar hij blijft de bibliotheek gebruiken. Dit duidelijk blijven maken aan haar stakeholders, blijft een grote uitdaging voor de bibliotheek.

Ook al lijken de middelen onbeperkt, bewijst de praktijk dat dit nog geen garantie is voor informatievaardige studenten en wetenschappers. Informatievaardig zijn betekent informatie kunnen zoeken, selecteren en op een ethische wijze te gebruiken. Als je alleen maar kijkt naar de berichten over plagiaat die regelmatig opduiken, zie je dat er op dit vlak nog een hele weg is af te leggen. Het ligt niet voor de hand om uit de massa’s gegevens die we continu te verwerken krijgen, de echte informatie uit te halen. Echte informatie is nuttige informatie: informatie die de onzekerheid doet verminderen.

Zeker op het vlak van wetenschappelijke informatie is de weg naar een informatievaardige samenleving nog zeer lang. Kijk maar naar de belabberde kwaliteit van wetensschappelijke nieuwsberichten in de krant, op radio en televisie, en naar de naïeve reacties hierop van de man in de straat: “ze hebben het in het nieuws gezegd”, … Zeker als het gaat over de gezondheid van mensen, wordt dit een belangrijk issue. Het belang van informatievaardige patiënten wordt mijns inziens nog te weinig begrepen. Dat is dan ook een punt waaraan ik – als vrijwilliger – zal blijven werken. Ik prijs me zeer gelukkig te weten dat ik in deze strijd gesteund word door de hele universiteit.

Ik vertrek ook met een gerust hart want ik weet dat mijn werk wordt voortgezet. Ik was ongelooflijk gelukkig toen ik zag hoe mijn opvolger mijn taken voortzette: de zoveelste voltreffer bij de selectie van een nieuwe medewerker. Dit kan geen toeval meer zijn. Niet alleen professioneel is het een schot in de roos, hij past ook perfect in deze groep van vrienden die zoveel meer zijn dan collega’s. Ook het jongste initiatief van het team informatiespecialisten, 2BIC (2Bergen Information Center), juich ik toe als een volgende stap in de evolutie van bibliotheek naar informatievaardigheidscentrum.

Ik vertrek dus met een goed gevoel, opgeheven hoofd en een gerust hart en toch wil ik liever niet spreken van een afscheid. Van deze vrienden wil ik geen afscheid nemen. Ik hoop dat ik de volgende jaren in beide bibliotheken nog altijd even welkom ben als ik altijd geweest ben. Ik zal ook blijven spreken van collega’s want zij hebben van het woord collega een eretitel gemaakt die ze levenslang verdienen te behouden.

Een Reactie op “Afscheid van TweeBergen

  1. Fijn artikel en ik leer opnieuw nieuwe dingen:-)

    grtz ivo

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s