Terug

Misschien maak ik enkele mensen gelukkig met deze enkele lijntjes losse gedachten want dit is inderdaad een tweede start – of tenminste een poging daartoe – van Wims Spinsels. Na bijna drie jaar mediastilte wil ik een nieuwe poging wagen om af en toe iets op papier te zetten en dat te delen met een – potentieel – groot publiek (met de nadruk op “potentieel”). De statistieken van deze blog geven aan dat ondanks mijn zwijgen jullie niet volledig hebben afgehaakt.

Maar hoezeer ik ook geniet van jullie reacties, toch is dat niet de eerste reden om deze blog te reanimeren. Ik doe dit in de eerste plaats voor mezelf. Waarom ik het doe, wil ik in de volgende paragraafjes uiteenzetten.

In de eerste plaats wil ik ideeën die ik interessant vind een langer leven geven dat de tijd die ze in mijn hoofd ronddwalen. Als ik mijn eerste spinsels herlees, merk ik dat daar best wel enkele interessante schrijfsels tussen zitten: schrijfsels waar ik nog steeds achtersta en die ik nog steeds lezenswaard vind. Een geschreven idee heeft voor mij meer diepgang dan een idee die alleen mondeling wordt overgeleverd. Een geschreven idee heeft meestal wat tijd om te bezinken voor het op papier wordt losgelaten. Daardoor wordt het wel minder spontaan maar dit gebrek aan spontaniteit wordt ruimschoots vergoed door een winst aan diepgang. Je hoeft geen rekening te houden met gesprekspartners die ook hun gelijk willen hebben. Daardoor moet je niet altijd direct reageren en die extra bedenktijd komt de overtuigingskracht van je argumentatie meestal ten goede. Hoe vaak komt het niet voor dat je achteraf bedenkt: “had ik dit of dat maar gezegd. “Als je het op papier gezet is het in feite nooit te laat. Wie mij echt wil kennen, kan soms beter een spinsel lezen dan alleen met mij te praten.

Ten tweede wil ik deze blog ook proberen uit zijn comateuze toestand te halen. Sommige blogs werden als het ware een natuurlijke dood als bijvoorbeeld hun inspiratiebron ophoudt te bestaan. Ik weet dat die we denk hier natuurlijk automatisch aan de blog van “Koning Lucas”. Andere blogs komen in een vegetatieve toestand door het gebrek aan inspiratie en of de luiheid van hun makers. Daar is deze blog een mooi voorbeeld van. Daarom wil ik proberen de draad terug op te nemen zodat mijn publiek niet de indruk krijgt dat ik niet meer leef.

En daarmee ben ik toch weer bij mijn publiek aanbeland. Het is niet omdat ik vooral voor mezelf schrijf, dat ik geen belang heeft aan de reacties van jullie, mijn publiek. Integendeel, jullie zijn misschien niet de eerste maar toch een belangrijke motivatie om ermee door te gaan. Het is trouwens op vraag van mijn publiek dat ik met deze blog begonnen ben. Ik wacht dan ook met een klein hartje maar met veel hoop op jullie reacties.

Wat kunnen jullie nu verwachten? Dat weet ik niet. Ik heb ondertussen geleerd om op dit vlak geen enkele belofte meer te maken want die hou ik gegarandeerd niet. Jullie zullen in de eerste plaats moeten afwachten en tevreden zijn met wat je krijgt. Jullie kunnen alleen maar hopen dat ik het nu langer volhoud dan enkele weken.

Tot zover dit eerste schrijfsel van de nieuwe spinsels waarvan je in feite alleen moet onthouden dat Wims spinsels – voorlopig – terug zijn. Misschien tot binnenkort.

Wim