Over handtekeningen

Als je iets niet meer kunt, wordt pas duidelijk hoe belangrijk dit is. Dat geldt bij mij bijvoorbeeld voor het zetten van een handtekening. Nu P ervoor zorgt dat dit voor mij bijna onmogelijk wordt, valt pas op hoe vaak dit gevraagd wordt. Dit gaat dan van onnozele zaken zoals een formulier voor het bestellen van water tot belangrijke zaken zoals bankverrichtingen of akten bij de notaris.

Blijkbaar is in onze maatschappij een handtekening nog steeds het identificatiebewijs bij uitstek. Een identificatiebewijs geeft het bewijs van je identiteit. Het bewijst dat je bent wie je zegt dat je bent. Maar dat is met een handtekening helemaal niet zo zeker want een handtekening is gemakkelijk na te maken. Dat wordt dagelijks bewezen door tientallen jongeren die hun schoolrapporten van een valse handtekening voorzien van een van hun ouders. Anderzijds bestaan er veel betere, veiligere methodes om je identiteit te bewijzen: eenduidiger en bijna niet na te bootsen. Denk dan maar aan vingerafdrukken en irisscan. Vingerafdrukken worden zelfs al toegepast bij het beveiligen van smartphones en tablets.

Gelukkig, zou je denken, bestaan er oplossingen zodat je geen handtekeningen meer moet zetten: je kan een vertrouwenspersoon aanduiden die voor jou handtekeningen zet. Je geeft die volmacht om voor jou te tekenen. Hiermee geef je in feite een deel van je zelfstandigheid weg want je staat een deel van je beslissingsrecht af, alleen omdat je zelf geen handtekening meer kunt zetten. Het is net alsof je zelfstandigheid en je wilsbekwaamheid afhangt van de mogelijkheid om een handtekening te zetten.

Maar het wordt nog erger. Want het aanduiden van een volmachthouder moet gebeuren via een notariële akte. Een notaris moet vaststellen dat je geen handtekening meer kan zetten. Hier komt Kafka om de hoek kijken want om te bewijzen dat je geen handtekening meer kunt zetten moet je… een handtekening zetten.

Dit is nog niet alles. Want een notariële akte kost veel geld. Ik heb € 292 betaald voor de akte die volmacht geeft aan mijn schoonbroer, een koopje als je de notaris mag geloven. Conclusie van dit verhaal: je betaalt bijna driehonderd euro om met een handtekening te bewijzen dat je geen handtekening meer kunt zetten. Ik vind dat veel geld voor het verlies van een stuk zelfstandigheid. Ik denk dat ik, geholpen door spraaktechnologie, in deze spinsels voldoende kan bewijzen dat er niets mis is met mijn zelfstandig denken. Ik kan het alleen niet bewijzen met een handtekening. Je moet dus maar zonder dit bewijs aannemen dat dit spinsel, net als alle voorgaande en volgende, geschreven is door Wim.

Een gedachte over “Over handtekeningen

  1. Ja Wim, Kafka sluipt alsmaar dichterbij. Wat die notarissen betreft, is dat niet de zoveelste erfenis van Napoleon? Je zou je kunnen voorstellen dat een gemeentelijke ambtenaar dezelfde rol met verve zou kunnen spelen.
    Overigens, wees gerust, ook zonder handtekening zag ik direct dat deze tekst van jou kwam!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s