Televrijwilliger

Of je het nu quarantaine noemt of ophokplicht of lock-down of nog anders, het maakt niet uit, het verandert het leven hier bij ons zeer drastisch. Ook mijn leven hier in Leuven is helemaal overhoop gehaald: het dagcentrum is zeker al gesloten tot 19 april, ook in de rest van het Dijlehof zijn alle activiteiten afgelast, het wereldcafé is gesloten en alle activiteiten van de Leuvense gidsenbond, Leuven+ zijn gecanceld.

Gelukkig heb ik mijn pc nog en wordt het virus nog niet via het internet doorgegeven. Ik kan dus blijven werken als vrijwilliger en doe dus aan televrijwilligerswerk. Ik ben dus een televrijwilliger. Mijn computer is mijn laatste reddingsboei in deze onzekere coronatijden. Hij laat me toe vrijwilligerswerk op middellange en lange termijn te doen. Via Skype kan ik visueel contact houden met mijn broer, mijn zussen, Marc van het wereldcafé, Jef,… In deze onzekere tijden krijgen jullie extra spinsels. Blijkbaar ben ik net op tijd met mijn spinsels herbegonnen. Ik blijf ze alvast produceren zolang de spraaktechnologie mij niet in de steek laat.

Wat zijn (waren) mijn plannen voor vandaag?

  • Ik heb al enkele mailtjes beantwoord.
  • Ik heb al enkele malen geprobeerd met mijn broer te skypen maar die is vandaag blijkbaar niet veel op zijn kot. Ik probeer straks nog eens.
  • Ik heb een wandeling gemaakt richting kruidtuin, ik heb vastgesteld dat die open is. Daar kunnen wij (een corona buddy en ikzelf) volgende week nog eens samen naar toe.
  • Ik ben aan dit spinsel begonnen en wil dit ook nog afwerken.
  • Misschien probeer ik ook nog eens te skypen met Mark of Jef.
  • Als ik nog even tijd heb, begin ik ook aan het zoeken naar informatie over de vernieuwde Sint Pieterskerk.

Als je dit lijstje goed bekijkt, moet je vaststellen dat dit zonder computer een mager beestje zou zijn en nu met een computer een gevulde dagtaak wordt.

Ook mijn To-Do-lijst in deze tijden van quarantaine krijgt pas waarde met een computer als hulpmiddel. Deze lijst is helemaal niet exhaustief.

Voor het Dijlehof het volgende nog op het programma.

  • Voorbereiding van een (al dan niet virtueel) bezoek aan de Sint Pieterskerk
  • voorbereiding van een aantal één tegen allen quizzen voor het dagcentrum
  • voorbereiding van het weekend aan zee met als thema de jaren 60. Dit zou ik het liefste samen met Jef willen doen
  • een artikel schrijven voor het tijdschrift “onder de plataan”
  • op punt stellen van de presentatie over de Dijle in Leuven
  • Jef helpen met de voorbereiding van zijn activiteiten rond muziek

wat ik wil doen voor het wereldcafé is het volgende:

  • een nieuwsbrief en misschien ook een nummer van het e-zine
  • voorbereiding van de wandeling op de dag van de vrijwilliger
  • voorbereiding van de nieuwe website
  • voorbereiding van de poëzienamiddag voor het derde hof

voor Leuven+ moet ik zeker nog het volgende doen: het uittekenen van twee wandeling en in Open-Street-Map

Tenslotte zou ik graag tenminste over de volgende zaken een spinsel willen schrijven:

  • quarantaine
  • “ervaringsdeskundigen”
  • “bij het afscheid van Greet”

Naast dit alles wil ik dagelijks skypen (met m’n broer, zussen, Marc, Jef …), mails beantwoorden, en de Leuvense actualiteit volgen in enkele elektronische kranten.

Verveling zal duidelijk geen probleem zijn. Ik ben veel meer beducht voor het verlies van sociale contacten. Ik hoop dat de technologie (Skype) mij helpt dit probleem op te lossen.

Of je het nu quarantaine noemt of ophokplicht of lock-down of nog anders, het maakt niet uit, het verandert het leven hier bij ons zeer drastisch. Ook mijn leven hier in Leuven is helemaal overhoop gehaald: het dagcentrum is zeker al gesloten tot 19 april, ook in de rest van het Dijlehof zijn alle activiteiten afgelast, het wereldcafé is gesloten en alle activiteiten van de Leuvense gidsenbond, Leuven+ zijn gecanceld.

Gelukkig heb ik mijn pc nog en wordt het virus nog niet via het internet doorgegeven. Ik kan dus blijven werken als vrijwilliger en doe dus aan televrijwilligerswerk. Ik ben dus een televrijwilliger. Mijn computer is mijn laatste reddingsboei in deze onzekere coronatijden. Hij laat me toe vrijwilligerswerk op middellange en lange termijn te doen. Via Skype kan ik visueel contact houden met mijn broer, mijn zussen, Marc van het wereldcafé, Jef,… In deze onzekere tijden krijgen jullie extra spinsels. Blijkbaar ben ik net op tijd met mijn spinsels herbegonnen. Ik blijf ze alvast produceren zolang de spraaktechnologie mij niet in de steek laat.

Wat zijn (waren) mijn plannen voor vandaag?

  • Ik heb al enkele mailtjes beantwoord.
  • Ik heb al enkele malen geprobeerd met mijn broer te skypen maar die is vandaag blijkbaar niet veel op zijn kot. Ik probeer straks nog eens.
  • Ik heb een wandeling gemaakt richting kruidtuin, ik heb vastgesteld dat die open is. Daar kunnen wij (een corona buddy en ikzelf) volgende week nog eens samen naar toe.
  • Ik ben aan dit spinsel begonnen en wil dit ook nog afwerken.
  • Misschien probeer ik ook nog eens te skypen met Mark of Jef.
  • Als ik nog even tijd heb, begin ik ook aan het zoeken naar informatie over de vernieuwde Sint Pieterskerk.

Als je dit lijstje goed bekijkt, moet je vaststellen dat dit zonder computer een mager beestje zou zijn en nu met een computer een gevulde dagtaak wordt.

Ook mijn To-Do-lijst in deze tijden van quarantaine krijgt pas waarde met een computer als hulpmiddel. Deze lijst is helemaal niet exhaustief.

Voor het Dijlehof het volgende nog op het programma.

  • Voorbereiding van een (al dan niet virtueel) bezoek aan de Sint Pieterskerk
  • voorbereiding van een aantal één tegen allen quizzen voor het dagcentrum
  • voorbereiding van het weekend aan zee met als thema de jaren 60. Dit zou ik het liefste samen met Jef willen doen
  • een artikel schrijven voor het tijdschrift “onder de plataan”
  • op punt stellen van de presentatie over de Dijle in Leuven
  • Jef helpen met de voorbereiding van zijn activiteiten rond muziek

wat ik wil doen voor het wereldcafé is het volgende:

  • een nieuwsbrief en misschien ook een nummer van het e-zine
  • voorbereiding van de wandeling op de dag van de vrijwilliger
  • voorbereiding van de nieuwe website
  • voorbereiding van de poëzienamiddag voor het derde hof

voor Leuven+ moet ik zeker nog het volgende doen: het uittekenen van twee wandeling en in Open-Street-Map

Tenslotte zou ik graag tenminste over de volgende zaken een spinsel willen schrijven:

  • quarantaine
  • “ervaringsdeskundigen”
  • “bij het afscheid van Greet”

Naast dit alles wil ik dagelijks skypen (met m’n broer, zussen, Marc, Jef …), mails beantwoorden, en de Leuvense actualiteit volgen in enkele elektronische kranten.

Verveling zal duidelijk geen probleem zijn. Ik ben veel meer beducht voor het verlies van sociale contacten. Ik hoop dat de technologie (Skype) mij helpt dit probleem op te lossen.

Verveling zal duidelijk geen probleem zijn. Ik ben veel meer beducht voor het verlies van sociale contacten. Ik hoop dat de technologie (Skype) mij helpt dit probleem op te lossen.

Of je het nu quarantaine noemt of ophokplicht of lock-down of nog anders, het maakt niet uit, het verandert het leven hier bij ons zeer drastisch. Ook mijn leven hier in Leuven is helemaal overhoop gehaald: het dagcentrum is zeker al gesloten tot 19 april, ook in de rest van het Dijlehof zijn alle activiteiten afgelast, het wereldcafé is gesloten en alle activiteiten van de Leuvense gidsenbond, Leuven+ zijn gecanceld.

Gelukkig heb ik mijn pc nog en wordt het virus nog niet via het internet doorgegeven. Ik kan dus blijven werken als vrijwilliger en doe dus aan televrijwilligerswerk. Ik ben dus een televrijwilliger. Mijn computer is mijn laatste reddingsboei in deze onzekere coronatijden. Hij laat me toe vrijwilligerswerk op middellange en lange termijn te doen. Via Skype kan ik visueel contact houden met mijn broer, mijn zussen, Marc van het wereldcafé, Jef,… In deze onzekere tijden krijgen jullie extra spinsels. Blijkbaar ben ik net op tijd met mijn spinsels herbegonnen. Ik blijf ze alvast produceren zolang de spraaktechnologie mij niet in de steek laat.

Wat zijn (waren) mijn plannen voor vandaag?

  • Ik heb al enkele mailtjes beantwoord.
  • Ik heb al enkele malen geprobeerd met mijn broer te skypen maar die is vandaag blijkbaar niet veel op zijn kot. Ik probeer straks nog eens.
  • Ik heb een wandeling gemaakt richting kruidtuin, ik heb vastgesteld dat die open is. Daar kunnen wij (een corona buddy en ikzelf) volgende week nog eens samen naar toe.
  • Ik ben aan dit spinsel begonnen en wil dit ook nog afwerken.
  • Misschien probeer ik ook nog eens te skypen met Mark of Jef.
  • Als ik nog even tijd heb, begin ik ook aan het zoeken naar informatie over de vernieuwde Sint Pieterskerk.

Als je dit lijstje goed bekijkt, moet je vaststellen dat dit zonder computer een mager beestje zou zijn en nu met een computer een gevulde dagtaak wordt.

Ook mijn To-Do-lijst in deze tijden van quarantaine krijgt pas waarde met een computer als hulpmiddel. Deze lijst is helemaal niet exhaustief.

Voor het Dijlehof het volgende nog op het programma.

  • Voorbereiding van een (al dan niet virtueel) bezoek aan de Sint Pieterskerk
  • voorbereiding van een aantal één tegen allen quizzen voor het dagcentrum
  • voorbereiding van het weekend aan zee met als thema de jaren 60. Dit zou ik het liefste samen met Jef willen doen
  • een artikel schrijven voor het tijdschrift “onder de plataan”
  • op punt stellen van de presentatie over de Dijle in Leuven
  • Jef helpen met de voorbereiding van zijn activiteiten rond muziek

wat ik wil doen voor het wereldcafé is het volgende:

  • een nieuwsbrief en misschien ook een nummer van het e-zine
  • voorbereiding van de wandeling op de dag van de vrijwilliger
  • voorbereiding van de nieuwe website
  • voorbereiding van de poëzienamiddag voor het derde hof

voor Leuven+ moet ik zeker nog het volgende doen: het uittekenen van twee wandeling en in Open-Street-Map

Tenslotte zou ik graag tenminste over de volgende zaken een spinsel willen schrijven:

  • quarantaine
  • “ervaringsdeskundigen”
  • “bij het afscheid van Greet”

Naast dit alles wil ik dagelijks skypen (met m’n broer, zussen, Marc, Jef …), mails beantwoorden, en de Leuvense actualiteit volgen in enkele elektronische kranten.

Verveling zal duidelijk geen probleem zijn. Ik ben veel meer beducht voor het verlies van sociale contacten. Ik hoop dat de technologie (Skype) mij helpt dit probleem op te lossen.

Verveling zal duidelijk geen probleem zijn. Ik ben veel meer beducht voor het verlies van sociale contacten. Ik hoop dat de technologie (Skype) mij helpt dit probleem op te lossen.

Corona

deze tekening geeft zeer goed in welke wereld wij door het Coronavirus terechtgekomen zijn: een wereld waarbij iedereen geïsoleerd op een eilandje leeft en alle contacten tussen deze eilandjes verloren zijn gegaan. Elke vorm van sociaal contact of gemeenschapsleven is onmogelijk geworden, want zogezegd gevaarlijk en levensbedreigend. Het sociale leven is volledig opgeofferd aan de fysieke veiligheid en aan het risico op besmetting.

Hoe draconischer de maatregelen, hoe moeilijker te begrijpen. We hebben hier duidelijk een informatieprobleem. We worden overstelpt met gegevens maar we krijgen te weinig informatie. Informatie verkleint per definitie de onzekerheid en de gegevens die we krijgen, verhogen de onzekerheid alleen maar. Hoe anders kunnen we het hamsteren en de andere paniekreacties bij de mensen verklaren?

Wat we krijgen is alleen een aantal maatregelen zonder uitleg. We horen niets of toch veel te weinig over het waarom. Er komt geen antwoord op de vraag wat men met deze maatregelen wil bereiken. Daardoor gaan mensen zelf antwoorden verzinnen. We worden ook overstelpt met abstracte cijfers die niet altijd gemakkelijk te interpreteren zijn. Zijn slachtoffers met Corona ook automatisch Coronaslachtoffers? Ik weet in ieder geval dat niet alle Parkinsonpatiënten sterven aan de ziekte van Parkinson.

Wat ze ons zeker zouden moeten zeggen, is dat het nulrisico niet bestaat. We kunnen alleen trachten het risico tot een aanvaardbaar niveau te reduceren zonder menselijk leven onmogelijk te maken. Een mens is meer dan alleen maar een lichaam. Een kwetsbare mens beschermen is meer dan alleen maar een lichaam beschermen. Tegenwoordig wordt er alleen gesproken over “medische” bescherming en veel te weinig over sociale, psychologische, en mentale bescherming. Men telt alleen de slachtoffers van corona zonder oog te hebben voor de slachtoffers van vereenzaming en verwaarlozing veroorzaakt door de draconische maatregelen.

We zouden ook moeten vertrouwen op de wetenschap maar de wetenschappers waarop we kunnen vertrouwen, komen opvallend uit één hoek: het zijn alle medici en ze hebben alleen oog voor de medische aspecten van de gezondheidszorg en veel minder voor het sociaal en psychisch welzijn. Bovendien spreken ze elkaar soms tegen: wat voor de ene niet ver genoeg gaat, gaat voor de andere soms te ver. Als klap op de vuurpijl spreken ze soms zichzelf tegen. Zo heb ik een specialist horen verklaren dat de isolatiemaatregelen (in Italië) veel te ver gaan en diezelfde specialist een week later horen zeggen dat zonder isolatiemaatregelen er doden zouden vallen.

Het probleem waarmee ook de wetenschappers zitten, in de onbekendheid van het virus en de ziekte. Waar komt het precies vandaan? Hoe besmettelijk is het precies? Hoe verspreidt het zich?… Zolang er op deze en andere wetenschappelijke vragen geen antwoord is, gaat de wetenschap er vanuit dat we op het ergste moeten voorbereid zijn, wat in feite een conservatieve reflex is en dit ten koste van de sociale bescherming.

We kunnen alleen hopen dat er tegen een volgende pandemie voldoende lessen getrokken.

In de eerste plaats hoop ik dat de wetenschap tegen dan begrepen heeft dat een mens meer is dan een lichaam en dat ze ook oog hebben voor sociale en psychische aspecten. Ik hoop ook dat dan ook andere specialisten buiten de geneeskunde, sociologen en psychologen bijvoorbeeld, in de discussies betrokken worden.

Wij hebben tegen dan zeker ook nood aan verantwoordelijke politici. Een verantwoordelijke politicus is een politicus die durft te zeggen dat het nulrisico niet bestaat, een politicus die beslissingen durft te nemen, die beslissingen durft uit te leggen, en achter die beslissingen blijft staan ook als ze eens minder goed uit draaien. Dat is zeker niet de politicus die bij elke tegenslag klaarstaat om te zeggen dat het niet zijn fout is. Dat is de politicus die echt aan het algemeen belang denkt en niet in de eerste plaats aan het aantal stemmen bij de volgende verkiezingen. Maar in de eerste plaats zijn het politici die wij verkiezen.

Ik hoop dan ook dat we allemaal lessen trekken uit deze pandemie: dat we allemaal beseffen dat het nulrisico niet bestaat, dat veiligheid steeds een afweging is van kansen en risico’s en ik hoop dat we daar meer rekening houden bij het beoordelen van politici.

Afsluiten doe ik met een randbemerking. Al bij al is het nog een geluk dat ook wij, westerlingen, getroffen worden door het Coronavirus. Nu staat het op de politieke agenda en wordt er gezocht naar oplossingen. Dat zou veel minder zeker zijn als het virus alleen mensen in het Zuiden zou treffen. Denken we maar aan Ebola.

Reactie op “Samen is verrijkend en boeiend”

reactie waarop?

“Samen is verrijkend en boeiend” is de titel van een oproepingsbrief aan de coöperanten – dit zijn de vennoten – van het Wereldcafé die ik toevallig heb kunnen lezen voordat hij verspreid werd. Ik gebruik, sommigen zullen zeggen misbruik, deze Spinsels om hierover eens na te denken en om op deze brief een eerste reactie te geven. Ik voel mij namelijk ook aangesproken aangezien ik ondertussen ook heb geïnvesteerd in het Wereldcafé. Of ik dan coöperanten of vennoot of gewoon vrijwilliger ben, maakt volgens mij niet veel uit, het is het engagement dat telt.

Ik wil beginnen met te reageren op enkele voor mij opvallende zinnen. Naar het einde toe staat er geschreven: “op café gaan doe je met vrienden, niet alleen”. Moet ik mij nu beledigd voelen? Want ik ga vaak alleen op café, ik kom meestal ook alleen binnen in het Wereldcafé. Vaak zie ik daar wel vrienden en ben ik dus niet meer alleen als ik vertrek. Het Wereldcafé is voor mij trouwens de plaats bij uitstek (geworden) om vrienden tegen te komen.

Ook de samenstelling van de raad van bestuur, of toch zij die in naam daarvan tekenden, is zeker voor een wereldcafé, opvallend. Blijkbaar wordt de raad van bestuur gevormd door vooral oudere, blanke mannen. Mensen met een beetje vreemd bloed ontbreken volledig. Ook vrouwen en jongeren zijn maar mondjesmaat vertegenwoordigd. Deze raad van bestuur is duidelijk aan verjonging, vervrouwelijking en internationalisering toe.

Ook het doelpubliek had ik liever anders gezien. Volgens mij is alles wat in deze brief staat even goed toepasbaar op de vrijwilligers als op coöperanten of vennoten. Ik zou hier zelfs een suggestie willen doen: maak van je vrijwilligers coöperanten, tenminste als dat wettelijk mogelijk is. Zo verminder je de kloof tussen “inbreng door centen” en “inbreng door inzet”, of de kloof tussen de werkpaarden en de paradepaarden.

Ondanks deze opmerkingen voel ik mij door deze oproep zeer aangesproken als coöperant en als vrijwilliger. Deze oproep doet nadenken over wat ik als coöperant of vrijwilliger kan betekenen voor het Wereldcafé ook al is dat misschien niet wat de opstellers ervan in gedachten hadden. Want deze brief gaat er blijkbaar van uit dat coöperanten vooral managementcapaciteiten hebben. Dat zijn nu net niet de talenten die ik mezelf zou toeschrijven. Maar naast deze managementcapaciteiten denk ik dat deze organisatie ook veel kan doen met mensen met zin voor kritiek en creativiteit.

Wereldcafé, ga op zoek naar luizen in de pels: onafhankelijke vogels die niet mee huilen met de managementwolven en die vooral oog hebben voor de echte kerndoelen van het Wereldcafé.

Wereldcafé, ga op zoek naar creatievelingen die nieuwe ideeën aanbrengen en die deze nieuwe ideeën ook durven om te zetten naar acties, creatievelingen die niet alleen dromen maar ook doen.

Vrijwilligers en/of coöperanten, durf ook eens de luis in de pels te zijn, denk ook eens na over nieuwe ideeën en durf deze ook eens te realiseren.

Wat beteken ik voor het Wereldcafé?

Ik denk dat ik in dit Spinsel voldoende heb aangetoond dat ik geen blad voor de mond neem. Ik zal ook in de toekomst deze Spinsels blijven gebruiken om na te denken over het Wereldcafé, zijn doelstellingen en zijn activiteiten. Van deze luis in de pels zijn jullie nog niet verlost. Maar ik wil meer zijn dan een criticaster. Ik wil zeer graag ook een creatieve inbreng hebben in het Wereldcafé.

Zo heb ik al enkele duidelijke ideeën over de toekomst van het e-zine. Maar ik kan dat niet alleen. Als de vrijwilligers (en coöperanten) een e-zine willen, dan zullen er enkelen uit hun pijp moeten komen een echt meewerken aan een redactieraad. Ik wil die eventueel ook trekken maar ik wil er niet alleen voor staan. Iets meer op de achtergrond werk ik met veel plezier mee aan de vrijwilligersdag van 1 mei en aan de activiteiten voor de bewoners en bezoekers van het Dijlehof.

Laat dit nu net activiteiten zijn die een duidelijke link hebben met mijn andere belangrijke engagementen: Leuven+ en mijn activiteiten in het Dijlehof. Zo gaat dit Spinsel toch over wie ik ben en wat ik denk. Ik ben nu eenmaal een vogel met een kleurrijk verenkleed.

De kleur van mijn geld

de aanleiding tot dit spinsel is de verkoop van mijn appartement. Daardoor ben ik in het bezit gekomen van een behoorlijk grote som geld. Dat brengt ook een aantal keuzes mee: wat doe ik ermee? Waar blijf ik ermee?… In de volgende paragrafen wil ik graag toelichten welke keuzes ik gemaakt heb en hoe ik daar toe gekomen ben.

De eerste vraag die zich stelt is: wat doe ik met dat geld? Investeren, beleggen of sparen? Aangezien ik geen grootse plannen heb, zoals een huis bouwen of een wagen kopen, valt investeren af en blijven sparen en beleggen over als keuzemogelijkheden. Maar aangezien sparen op dit ogenblik niets opbrengt, blijft beleggen over als enige optie.

Hier komen we op een volgende splitsing in ons beslissingstraject: speel ik zelf op de beurs of laat ik dat doen door professionals. Aangezien ik te weinig tijd en interesse heb om dit te volgen, ligt deze keuze voor de hand. Alle banken hebben mensen in dienst die dat op de voet volgen en die ik meer vertrouw dan mijn eigen intuïtie. Ik ga dus werken met beleggingsfondsen.

Zo komen we bij een volgende, zeer belangrijke, keuze. Ik wil nog aannemen dat iedere bank bekwame beursspecialisten in dienst heeft. Toch maken alle banken verschillende keuzes bij de samenstelling van deze fondsen. Dit is geen zuivere financiële kwestie maar heeft ook morele, sociale en politieke implicaties. Ik wil zoals iedereen een redelijke opbrengst maar ik streef niet naar een winstmaximalisatie tegen elke prijs. Ik wil niet rijk worden op de kap van anderen. Daarom stel ik bepaalde voorwaarden aan mijn beleggingen.

  1. Ik wil niet dat mijn geld belegd wordt in bedrijven die actief zijn in de wapenhandel.
  2. Ik wil niet dat mijn geld belegd wordt in bedrijven waar mensenrechten geschonden worden.
  3. Ik wil dat mijn geld belegd wordt in bedrijven die een bijdrage leveren tot een meer duurzame samenleving.

Met die criteria voor ogen ben ik eens gaan kijken op de website van BankWijzer (bankwijzer.be). Daar is het resultaat zeer duidelijk: één bank behaalt een “grote onderscheiding”, drie banken stranden op ongeveer 60%, en de rest is grandioos gebuist, waaronder alle grote, commerciële banken.

Dit geeft al een niet mis te verstane aanwijzing die bevestigd wordt bij verdere controle. Daarvoor heb ik kunnen gebruikmaken van de website van Triodos, de bank in kwestie, adviezen van vrienden in het wereldcafé en het contact met een medewerkster. Daaruit bleek dat Triodos de beste keuze voor mijn euro’s is en dat om de volgende redenen:

  1. deze bank kiest expliciet voor duurzaamheid, dit is geen marketingstrategie, dit is hun core business.
  2. Alle betrokken bedrijven worden gescreend op hun waarde qua duurzaamheid
  3. beleggingen in wapenhandel en in mensenrechtenschendingen worden absoluut uitgesloten,
  4. ook beleggingen in fossiele brandstoffen worden als achterhaalde keuzes uitgesloten,
  5. deze bank investeert ook in microkredieten.

Tot slot en als besluit wil ik nog enkele adviezen geven.

  1. “Geef je geld een kleur” – niet het bloedrode van wapenhandel en schendingen van mensenrechten, en niet het gitzwarte van fossiele brandstoffen.
  2. Probeer te beleggen in duurzame bestemmingen.
  3. Informeer bij je bank naar de bestemmingen van je belegd geld.