Tagarchief: voorgeschiedenis

Nogmaals welkom

Beste vrienden, van waar jullie ook mogen komen en hoe jullie ook hier geraakt zijn.

Sinds vorige week krijg ik van het systeem de boodschap “Your stats are booming! Wims Spinsels is getting lots of traffic.” Voor één keer brengt een systeemboodschap geen slecht maar goed – schitterend – nieuws. Ik heet alle bezoekers, oude en nieuwe, dan ook zeer hartelijk welkom in deze “virtuele vriendenkring”. Dat is wat ik met deze blog wil bereiken: mijn vrienden via dit sociaal en digitaal medium op de hoogte houden van mijn toestand en hen af en toe een inkijkje in mijn gedachtewereld gunnen.

Ik ben enkele maanden met deze blog begonnen als een logische verderzetting van de mails waarmee ik mijn collega’s van 2Bergen op de hoogte hield van mijn toestand. (Voor de buitenstaanders, 2Bergen is de bibliotheek voor de Groepen Wetenschap & Technologie en Biomedische Wetenschappen van KU Leuven. De bibliotheek is gevestigd op twee locaties, namelijk campus Arenberg en campus Gasthuisberg. 2Bergen is ontstaan uit de  fusie van de 2 campusbibliotheken.) Deze mails werden blijkbaar zeer gesmaakt en werden een belangrijk kanaal waarlangs ik in contact bleef met mijn collega’s, een contact dat ik ondertussen koester. Mede door de warme reacties krijg ik het gevoel er nog steeds bij te horen, een gevoel dat mij onwaarschijnlijk goed doet. Daar zal ik alle collega’s van 2Bergen altijd dankbaar voor blijven. Zij hebben voor goed een zeer aparte plaats in mijn hart verworven.

Toen er van bepaalde collega’s de suggestie kwam om iets meer te doen met deze mails – zij dachten aan publiceren – heb ik de stap naar de blog gezet. Voor mij is dit al een grote stap in de richting van de grote buitenwereld want met een blog verlaat je de dieptes van het “invisible web” en kom je terecht in het open water waar je kan opgevist worden door Google. Blogs zijn nog geen boeken maar volgens mij lijden ze over het algemeen veel minder aan de taalarmoede die de mail- en Facebookconversaties teistert.

Ondertussen is het bereik van deze blog geleidelijk uitgebreid en bereik ik ook mensen buiten 2Bergen, een trend waar ik zeer blij voor ben. Sommige “buitengewone” blogvrienden komen zelfs uit het buitenland. Mij maakt het niet uit, iedereen die wil weten hoe het met me gaat en/of even wil stilstaan bij een idee die mij bezighoudt, is welkom. Voor mij is een goede buur even veel waard als een verre vriend. Ook hoe jullie de Spinsels gevonden hebben, via e-mail, via facebook, via de Leuvense Geschiedenissen of een andere blog, maakt voor mij niets uit. Ik wil graag mijn verhaal vertellen, wie er iets mee is, hij of zij luistere.

Nu de Spinsels ook bezoekers aantrekken die niet zo maniakaal met bibliotheek en informatie bezig zijn als ikzelf, ga ik wel inhoudelijk wat bijsturen zodat iedereen zich een beetje aangesproken voelt door minstens een deel van de Spinsels. Wie mij kent en wie mij volgt omwille van mijn standpunten rond informatie(vaardigheden), moet niet ongerust zijn. Dit blijft een zeer belangrijk aspect van mijn persoonlijkheid en dit zal ook in de toekomst nog regelmatig aan bod komen. Maar ik zal mijn inspiratie ook buiten de bibliotheek zoeken. In de eerste plaats zal ik de evolutie van mijn (gezondheids)situatie ook via deze blog verslaan. De positieve reacties op het bericht “evaluatie bewegingsstoornis” geven aan dat hier duidelijk interesse voor is. Dit worden waarschijnlijk kortere Spinsels die ik in een aparte rubriek “dagspinsels” zal onderbrengen.

Verder laat ik me graag inspireren door de gebeurtenissen en de emoties van de moment. Dat kan dan gaan over iets wat ik gehoord of gezien heb op radio of televisie, maar ook over een ontroerend blogbericht van de ouders van een kind dat vecht voor zijn leven. Ook jullie reacties, op welke manier ik die ook ontvang (mail, Facebook, reactie op het item, …), worden misschien wel eens verwerkt in een Spinsel.

Een greep uit de thema’s die hoog  op mijn verlanglijstje staan:

  • Medische informatie voor de patiënten: de beide zijden van de medaille.
  • “Zin” en “Waarde” van het lijden?
  • Vragen bij Diepe Hersenstimulatie

Wie mij in de blogosfeer wil aan het werk zien als stadsgids van Leuven, verwijs ik graag naar mijn andere blog, Leuvense Geschiedenissen (http://wimvist.com/) waarin ik een aantal kleine verhaaltjes over Leuvense kunstwerken, gebouwen, historische figuren… vertel. Let wel, ik vertel verhaaltjes, geen sprookjes. Collega’s van Leuven+ mogen gerust zijn. Ik hou vast aan de kwaliteitsnormen van de Koninklijke Leuvense Gidsenbond.

Voor ik afsluit, wil ik toch nog eens iedereen die mij erbij laat horen, daarvoor zeer hartelijk bedanken. Jullie dragen mij mee door het leven ook in moeilijke momenten.

Tot een volgende gelegenheid, tot een volgend Spinsel.

een ruw zelfportret

Ik wil hier een ruwe autobiografische schets geven en kort vertellen wat mij gevormd (misvormd?) heeft tot wie ik nu ben.
Ik heb het immense geluk gehad te kunnen opgroeien “in een warm nest met grote vensters open op de wereld”, zoals ik het omschreef bij het overlijden van onze moeder zeven jaar geleden. Dat wij als broers en zussen nog altijd een zeer goede band hebben, kon je al afleiden uit vorige berichten. Naast deze hechte relatie was de openheid naar de wereld een zeer belangrijke tweede kenmerk van onze opvoeding. Vader en moeder waren beide gepokt en gemazeld in het lokale verenigingsleven en dat engagement hebben ze doorgegeven aan hun kinderen.

Zo ben ik, zoals al mijn broers en zussen, terecht gekomen in de lokale Chiroafdeling. Vooral de jaren in de leiding zijn een ongelooflijke leerschool in organisatievaardigheden en verantwoordelijkheid geweest. Ik heb er ook een groot respect gekregen voor alle jongeren die zich in deze individualistische tijden nog willen inzetten in jeugdbeweging, sportclub, muziekvereniging, … om daar kinderen een zinvolle invulling van hun vrije tijd te geven. Nee, de jeugdbewegingen, laat staan één jeugdbeweging, hebben daar niet het monopolie op. Ik vind het dan ook zeer normaal dat dergelijke eigenschappen meetellen bij het selecteren van nieuw personeel. Over het aandeel hiervan kan natuurlijk gediscussieerd worden.

Via de Chiro ben ik ook bij de organisatie van de lokale 11-11-11-actie betrokken geraakt. Samen met de ervaringen van twee broers als ontwikkelingshelper is dit de belangrijkste voedingsbodem voor mijn betrokkenheid op de Derde Wereld.

Na een kort interludium in het onderwijs ben ik een dik jaar na mijn studies in de Leuvense universiteitsbibliotheek beland. Ik ben begonnen in een van de kleinste deelbibliotheekjes van de universiteit. Zowat iedere prof had meer boeken in zijn afdelingsbibliotheek staan dan ik in “mijn” bibliotheek. Met de verhuis van de faculteit naar Gasthuisberg verhuisde ik ook – ik verhuisde zelfs eerder – en kwam ik plots terecht in een echte bibliotheek. Ondertussen zit ik in nog een grotere eenheid, 2Bergen.

Ook al was de bibliotheek van farmacie niet meer dan een veredelde boekenkast, ik legde daar de fundamenten van wat zou uitgroeien tot de kern van mijn persoonlijkheid: mijn passie voor informatie. In farmacie heb ik de basis gelegd van mijn activiteiten rond informatievaardigheden. Daarmee was ik toen een van de pioniers van “informatievaardigheden” aan de KU Leuven. Ik ben toen begonnen met hands-on-sessies in een computerklas, een formule die is overgenomen en uitgewerkt door Wouter Schallier en nu nog steeds de basis vormt voor de huidige onderwijsactiviteiten in de Campusbibliotheek Biomedische Wetenschappen. Ik heb het concept informatievaardigheden verder uitgediept tijdens de opleiding Informatie- en Bibliotheekwetenschappen aan de universiteit van Antwerpen. Daar heb ik het onderwerp tot het mijne gemaakt door er veel over te lezen in functie van enkele papers en een thesis.

Ik ben er ondertussen van overtuigd geraakt dat informatievaardigheden zeer belangrijk zijn in onze informatiemaatschappij. Informatie is macht geworden, daarom kunnen informatievaardigheden emancipatorisch werken. Ook in richtingen als geneeskunde, bio-ingenieurswetenschappen, … blijft het aanleren van een kritische houding tegenover medische informatie nodig. Dat wordt zonneklaar als je een gediplomeerde bio-ingenieur hoort zeggen dat hij gelooft in de bloedzuiverende werking van planten omdat ze dit al lang wisten.

Door mijn opleiding als gids en mijn activiteiten binnen de Gidsenbond ben ik gebeten door een andere microbe: het verleden en heden van Leuven. De Leuvense gidsenbond is ook de hefboom geweest om van Leuven mijn stad te maken. Kort na onze opname in de Gidsenbond werd ik aangesproken om de bibliotheek te organiseren. Na één jaar werd ik lid van het bestuur en dat ben ik gebleven tot ik voor enkele jaren ontslag genomen heb omwille van Parkinson. Vooral als hoofdredacteur van de LGB-krant en als initiatiefnemer en verantwoordelijke voor de inhoud van de website werd ik de voortrekker van het principe van informatie delen. Ik heb daar jarenlang twee slogans herhaald: “Informatie is als liefde: als je ze deelt, vermenigvuldigt ze zich” en “Informatie is de enige grondstof die groeit in het gebruik” (Johan Van Benthem).

Ik denk dat ondertussen duidelijk geworden is dat één drijfveer al mijn bezigheden stuurt: informatie in al zijn facetten: informatievaardigheden, informatie delen, kritisch denken, …

Helaas is er één bedreiging voor deze in jaren gevormde persoonlijkheid opgetreden: Parkinson. Vooral de onvoorspelbaarheid en de bijhorende onzekerheid die kan uitmonden in angst maken van Parkinson een echte bedreiging voor mijn persoonlijkheid. Maar ik hoop dat ik in deze nieuwsbrief nog eens heb aangetoond dat ik zal blijven vechten om zo lang mogelijk zo normaal mogelijk te kunnen blijven, dat ik niet van plan ben mijn persoonlijkheid zomaar prijs te geven. Ik zal ze blijven verdedigen met hoopvol realisme – door de goede momenten maximaal te benutten om te doen wat ik belangrijk vind en door de nadruk te leggen op wat ik kan – en met de steun van mijn familie en empathisanten. Ik wil blijven wie ik ben: iemand met hechte familiebanden en een sterk sociaal engagement, iemand met veel interesse voor de geschiedenis en/van Leuven, en bovenal iemand met één drijfveer: informatie.

Hersenspinsels

Fragment uit e-mail “Nieuws uit Pamel” 15 april 2015

Onder deze ondertitel wil ik vanaf nu dus mijn eerder beschouwende spinsels kwijt. Wie alleen maar geïnteresseerd is in de feiten, kan na het eerste deel van deze documentjes (zijn dit wel documenten? Dit zou het onderwerp van zo een spinsel kunnen zijn.) stoppen. Wie ook geïnteresseerd is in wat ik denk en wat ik voel, geef ik in deze spinsels een inkijkje in mijn ziel en in mijn geest (Waar ligt het verschil: nog een spinselthema). De thema’s kunnen zeer uiteenlopend zijn: daar zullen af en toe “professionele” spinsels bij zijn die over ons vakgebied gaan, maar er zullen ook emotionele spinsels tussen zitten, of filosofische, wetenschappelijke, sociaal-politieke, …

In dit eerste spinsel wil ik het verder hebben over… deze hersenspinsel, je zou dit dus een meta-spinsel kunnen noemen.
De oorsprong van deze spinsels zijn zeer divers. De grondstof, de basisgedachte, gaat soms terug tot het begin van mijn professionele loopbaan, andere ideeën zijn ontstaan in recente periodes van gedwongen inactiviteit. Je zal begrijpen dat deze laatste wel eens een minder optimistisch karakter kunnen hebben. Niet alleen de thematiek zal dus zeer divers zijn, maar ook de toonaard en wat daar vaak aan gekoppeld is, de stijl.
Over de stijl seffens iets meer, eerst iets over de toonaard. Zoals ik net aangaf, wordt de toonaard vaak bepaald door de emoties die ik meemaak op het ogenblik dat de idee ontstaat. Over het geheel beschouwd krijgen jullie een “verhaal” dat een beetje verloopt zoals het leven van een Parkinsonpatiënt: met emotionele bergen en dalen, en met de nodige verrassingen en onverwachte (onvoorspelbare) wendingen. Ik probeer zo veel mogelijk uit te drukken wat ik denk en wat ik voel. Dit is dus mijn wereld gezien door mijn ogen met mijn bril met mijn gekleurde glazen. Ik wil hier niet zeggen dat mijn werkelijkheid, mijn ideeën, mijn gevoelens, … belangrijker zijn dan die van om het even wie. Maar ik kan maar ik kan alleen maar voelen wat ik zelf meemaak. Zeker Parkinson is een zeer individuele ziekte, een bevriende arts zei eens: “Er zijn even veel Parkinsonziektebeelden als er patiënten zijn. Ik ondervind zelf regelmatig hoe moeilijk ik het zelf heb uit te drukken wat ik voel. Hoe veel moeilijker is het dan niet de gevoelens van iemand anders uit te drukken.
Ik krijg af en toe lovende woorden over mijn “natuurlijke” of “vloeiende” schrijfstijl. Dat streelt natuurlijk mijn ijdelheid. Zeggen dat dit mij niets doet, zou een leugen zijn. Ik wil hier wel aangeven dat deze “onderhoudende” stukken er vaak komen na lang zwoegen. De vlotheid kan om verschillende redenen schone schijn zijn. De inspiratie is niet altijd voor handen. Soms weet ik vrijdagavond nog niet waarover ik zaterdag ga schrijven. Maar zelfs als ik weet wat ik wil schrijven, is het vaak nog corvee om dit op een aanvaardbare manier op het scherm te krijgen. Ik hou zelf te veel van taal en ik erger me te vaak aan slordig taalgebruik om me te laten verleiden tot banale turbotaal. Ik denk dat dit nog een blijvend effect is van mijn veelvuldig theaterbezoek vele jaren geleden.

tijdlijn

  • 1962
    • Geboren op 23 oktober als vierde kind van Robert Van Isterdael en Jos Neefs, broer van Jef, Ria en Dirk. Ik groei op in de Omer Devidtslaan in Pamel.
  • 1964
    • Op 21 februari wordt mijn jongere zus Els geboren.
  • 1966
    • Op 28 oktober wordt mijn jongere broer Geert geboren.
  • 1968
    • Ik leer lezen, schrijven en rekenen bij Meester Willy in de Gemeentelijke basisschool van Pamel.
  • 1971
    • Ik ga de eerste maal mee op bivak met de Chiro in Dilsen.
  • 1974
    • Ik beëindig 6 jaar lagere school en begin aan 6 jaar secundair onderwijs in het Sint-Aloysiuscolllege in Ninove.
  • 1980
    • Ik behaal  het diploma Latijn-Wetenschappen en ik begin aan de studies biologie aan de K.U. Leuven.
  • 1981
    • Ik ga voor de eerste maal als leider mee op bivak in Bornem.
  • 1985
    • Ik behaal het diploma van Licentiaat in de Biologie.
    • Ik begin aan de opleiding graduaat in de Bibliotheconomie aan de Provinciale Leergangen Bibliotheek en Documentatie.
  • 1986
    • Ik ga de laatste keer mee op bivak in Sankt-Vith.
  • 1987
    • Ik begin op 8 april te werken in de bibliotheek van het  Instituut voor Farmaceutische Wetenschappen (Van Evenstraat, het gebouw waarin nu Agora zich bevindt.)
  • 1988
    • Ik behaal het diploma Gegradueerde in de Bibliotheconomie. Titel van mijn eindwerk: “Informatie zoeken in de farmaceutische wetenschappen: een handleiding voor studenten en apothekers”
  • 1996
    • Op 20 oktober word ik peter van Seppe Van Laethem. Zijn moeke is mijn zus Els.
  • 1997
    • Ik word stadsgids van Leuven.
  • 1998
    • Ik word bestuurslid van de Koninklijke Leuvense Gidsenbond.
  • 1999
    • De eerste website van de Koninklijke Leuvense Gidsenbond op een server van de stad Leuven.
  • 2002
    • Op 1 oktober wordt de nieuwe Campusbibliotheek Arenberg in gebruik genomen.
  • 2003
    • Ik word hoofdredacteur van de LGB-krant.
    • Ik begin de opleiding GAS Documentatie en Bibliotheekwetenschap aan de Universiteit Antwerpen.
  • 2004
    • De eerste LGB-krant samengesteld door een redactieploeg verschijnt.
  • 2005
    • De bibliotheek van de Faculteit voor Farmaceutische Wetenschappen wordt opgeheven. De collectie wordt geïncorporeerd in die van de Campusbibliotheek Biomedische Wetenschappen. Ik begin daar te werken als baliemedewerker.
    • Ik behaal het diploma GGS Informatie- en Bibliotheekwetenschap. Eindwerk: “Informatievaardigheden: een studieprogramma”
  • 2007
    • Ik breng een driedaags werkbezoek aan de Walaeusbibliotheek van de universiteit van Leiden. Ik combineer dit studiebezoek met een toeristische kennismaking met Leiden.
  • 2008
    • Op 17 februari sterft onze moeder.
  • 2009
    • De ziekte van Parkinson wordt gediagnosticeerd.
  • 2012
    • De Campusbibliotheken Wetenschap en Technologie (Arenberg) en Biomedische Wetenschappen worden samengebracht in één bibliotheek 2Bergen gevestigd op twee locaties. Ik word informatiespecialist van 2Bergen.
  • 2013
    • Op 11 februari sterft onze vader.
    • Ik onderga een eerste crisis in mijn ziektegeschiedenis. Ik word werkonbekwaam op 21 oktober.
    • Ik stop als actieve gids.
    • Ik neem ontslag als bestuurslid van de Koninklijke Leuvense Gidsenbond.
  • 2014
    • Begin februari begin ik opnieuw – halftijds – te werken.
  • 2015
    • Ik word opgenomen in het Universitair Ziekenhuis Gasthuisberg na een tweede crisisaanval op 28 februari. Vanaf het ontslag uit het ziekenhuis verblijf ik bij mijn broer in Pamel (Roosdaal).

Geboorte van een blog

De  voorgeschiedenis van deze blog begint in feite in 2009. Toen gaf mijn lichaam de eerste signalen dat er iets niet juist zat. Een half jaar later, na enkele consultaties in de dienst Neurologie op Gasthuisberg, kreeg dat iets een naam: ik bleek te lijden aan de ziekte van Parkinson. Blijkbaar was ik toen net een paar jaar te oud om van een zeldzame ziekte te kunnen spreken; “Juveniele Parkinson”, met aanvang tussen 21 en 45 jaar is officieel erkend als zeldzame ziekte. Over de waarde van deze erkenning kan ik het later nog eens hebben.

Zeldzaam of niet, ik moest ermee verder. Ik heb dan gelukkig nog enkele jaren op een “normale” manier kunnen voortleven tot ik op 21 oktober 2013, twee dagen voor mijn verjaardag, een eerste breekpunt in het ziekteverloop meemaakte. Dan ben ik voor een eerste keer een lange tijd “ziek” geweest. Ik ben tot begin februari thuisgebleven en ben vanaf dan halftijds gaan werken. In die maanden dat ik thuis zat, is voor mij de eerste keer zeer duidelijk geworden welke fantastische collega’s ik heb. Ook mijn (toenmalig) diensthoofd heeft zich dan getoond als een grote dame met een zeer warm hart. Haar “fuck the system” zal ik nooit vergeten.

Iets meer dan een jaar later, op 28 februari jongstleden heb ik dan een tweede crisismoment doorgemaakt dat zelfs geleid heeft tot een ziekenhuisopname, met een herstelperiode die langer duurt dan ik gehoopt had. In deze periode hebben de collega’s al het goede dat ze getoond hebben in de eerste herstelperiode nog eens ruimschoots overtroffen.

In een wekelijkse mail vertelde ik hen hoe ik mij voelde en daar slopen wel eens meer beschouwende fragmenten binnen. In periodes van al dan niet gedwongen inactiviteit komen er wel eens gedachten boven die de dagelijkse banaliteit overstijgen. Geleidelijk gingen deze beschouwende stukken een eigen leven leiden. Ik gaf ze zelfs een eigen naam: “hersenspinsels”.

Deze naam heeft het één week uitgehouden. Ik droomde al langer om een blog op te starten over de Leuvense geschiedenis. Ik ben nu net begonnen deze droom concreet vorm te geven en heb daarvoor enkele weken geleden een eerste blog opgestart. Zo kwam ik tot de bevinding dat  een blog misschien een beter medium dan mail is om dienst te doen als spreekbuis voor mijn beschouwingen. Een blog heeft alvast de volgende voordelen.

  • Een blog heeft een duurzamer karakter. Je kan gemakkelijker teruggrijpen naar eerder geformuleerde ideeën. Aangezien WordPress alle blogitems mooi bewaard, moeten we dit niet zelf organiseren en besparen we geheugenruimte op onze eigen pc.
  • Je kan in een blog sneller iets terugvinden. Door het gebruik van tags kan je items over hetzelfde onderwerp groeperen  en door het gebruik van tag clouds – dit zijn woordenwolken die in tegenstelling tot de woordenwolken in de Biomedische Bibliotheek, meer dan alleen een decoratieve functie hebben – zie je direct welke de populairste onderwerpen zijn en welke “zoekterm” je best gebruikt.
  • Een blog is interactiever. Iedereen kan op een blog reageren en iedereen kan de reacties lezen. Zo kan er op basis van een blogitem een heuse discussie ontstaan waaraan alle bloglezers kunnen deelnemen. Ik zie deze blog niet onmiddellijk als een discussieforum maar ik sluit een discussie ook niet a priori uit. Jullie reacties zijn alvast zeer welkom.
  • Een blog bereikt een breder publiek. Mijn mails waren gericht op mijn collega’s van 2Bergen. Dit blijft ook de prioritaire doelgroep van deze blog. Maar mijn vriendenkring is een open vriendenkring en daarom wil ik ook deze blog niet afsluiten. Let wel, dit heeft ook zijn consequenties: boodschappen voor intern gebruik, bij voorbeeld afrekeningen binnen de interne keuken, horen hier niet thuis.

Aangezien er al een blog met de naam “Hersenspinsels” bestond, moest ik op zoek naar een nieuwe naam. Ik zou daar een zeer filosofisch klinkende uitleg kunnen over geven maar in feite is het zeer eenvoudig. Dit zijn mijn hersenspinsels: Wims hersenspinsels of in één woord samengetrokken Wimsspinsels. Ik heb even nog gedacht om ze te noemen naar P. maar ik vind dat deze P. ondertussen voldoende belangstelling gekregen heeft. Daarom geen P-spinsels maar Wimsspinsels. Als je liever de iets kortere naam w-spinsels gebruikt, doe je maar.

Ik hoop dat mijn collega’s van 2Bergen, en bij uitbreiding alle vrienden de weg naar deze spinsels zullen vinden en me zo een beetje beter leren kennen. Ik blijf ook via mail met mijn collega’s communiceren. Deze mails zullen wel korter zijn want voor de beschouwingen zal ik letterlijk een link leggen naar deze blog.

Ik wens iedereen veel leesplezier en ik kijk uit naar jullie reacties.